06 81 118 160 info@metmarlous.nl

Natuurlijk moederschap, ouderschap vanuit mijn hart.

Ik ben sinds 1½ jaar de trotse mama van een heel lief dochtertje, Isabella. Wie had dat kunnen bedenken, dat ik nog eens moeder zou worden. Ik was een echte globetrotter, ik leefde voor de vrijheid en kinderen… dat was ver van mijn bed.

Maar op een bijzonder moment in 2013, tijdens een Ayahuasca ceremonie met mijn man in Ecuador (lees hier mijn blogartikel over waarom Ayahuasca een prachtig medicijn is), diende ons meisje zich aan. Daar was ze ineens en ze zei me dat ze wilde dat wij haar Papa en Mama zouden worden en dat we haar Isabella zouden noemen. Wij wisten dus al 5 jaar voor haar geboorte dat Isabella  ons leven zou komen verrijken.

Ook al was ik voor mijn gevoel niet zo’n voorbestemde moeder, toch wist ik één ding zeker, ik wil dit meisje alles geven dat ze nodig heeft.

Wanneer een kindje ter wereld komt ben je als ouder altijd onzeker, daarom kocht ik een boek genaamd “Ouderschap vanuit mijn hart”.
Dit prachtige boek heeft mij echt geholpen bij het zijn van een goede moeder. Het heeft mij doen inzien wat een kindje nodig heeft en hoe jij als Moeder (en vader) ervoor kan zorgen dat jouw kindje met een gezonde dosis zelfvertrouwen opgroeit. 

Natuurlijk moederschap, wie is mijn kindje en wat heeft ze nodig?

Ouderschap vanuit mijn hart, wie is mijn kindje en wat heeft ze nodig? Je kunt je voorstellen dat zodra een kindje ter wereld komt, uit de veilige buik van de moeder, de wereld ineens een enorme ruimte is met ontzettend veel indrukken. Bij een baby staat de aura nog volledig open, waardoor het moeite kan hebben om prikkels te verwerken. Je ziet gelukkig steeds meer ouders met een draagzak lopen en dit is niet voor niets, een draagzak bootst in zekere zin de buik van de moeder na. Het kindje zit hierdoor heerlijk veilig in de aura van de moeder en is beschermd tegen alle invloeden van de buitenwereld.

Wanneer je logisch nadenkt, is dit voor een kindje ook het prettigst. De warme buik, daar komt het vandaan en dat voelt veilig en vertrouwt tijdens het wennen aan de nieuwe wereld. Lekker tegen mama (of papa) aan vindt zij troost.
Ik heb Isabella altijd gedragen en ze vond het heerlijk. Je hebt als moeder je handen vrij en kunt gewoon wat rommelen in huis met een super blije en tevreden baby.

Eigenlijk komt natuurlijk moederschap erop neer dat je zoveel mogelijk liefde en aandacht geeft aan je kindje en dat je de behoeftes serieus neemt. Wanneer het huilt, is er iets, het kindje heeft aandacht nodig. Een vieze broek, een boertje dat dwars zit, of trek in de borst. Of ze mist mama en wil gewoon bij haar zijn, geef hier gehoor aan!

Het geven van borstvoeding bij natuurlijk moederschap

Wanneer je je kindje opvoed volgens het principe van natuurlijk moederschap, wordt er over het algemeen lang borstvoeding gegeven. In onze cultuur komt het weinig voor dat moeders langer dan een jaar borstvoeding geven. Een peuter aan de borst wordt in ons land door velen abnormaal gevonden. In veel andere culturen geeft men veel langer borstvoeding, net als vroeger bij ons.

De gemiddelde duur van de borstvoeding wereldwijd bedraagt maar liefst 4,2 jaar! Dit maakt duidelijk dat wij hier in het Westen heel erg kort voeden.

De zuigbehoefte bij baby’s is een fundamentele behoefte die kinderen gedurende de eerste levensjaren hebben. Zuigen ontspant baby’s letterlijk, dat blijkt wel uit het feit dat kinderen die geen borstvoeding krijgen een alternatief zoeken, zoals een knuffel, een doekje of een duim. Er gebeurd zo vreselijk veel in het leven van een jong kind, dat het een enorme zegen is om af en toe lekker tot rust te mogen komen aan de borst in de armen van de moeder.

Bovendien bevat borstvoeding alle belangrijke stoffen die een baby en een peuter nodig heeft.
De voedingswaarde, samenstelling en verteerbaarheid van moedermelk zijn afgestemd op de behoefte van het kind. Moedermelk is levende voeding met antistoffen die ook een peuter extra bescherming geeft tegen allerlei ziekten. Het spreekt voor zichzelf dat een moeder haar verantwoording moet nemen en zelf gezond eet en drinkt.

De WHO adviseert aan alle vrouwen ter wereld om hun kinderen tot in het tweede levensjaar of langer borstvoeding te geven!

Vluchters, dragers en verstoppers

Als je kijkt naar zoogdieren heb je 3 groepen, namelijk vluchters, dragers en verstoppers. Vluchters zijn dieren zoals paarden, koeien en herten. Wanneer zij geboren worden, worden ze afgelikt en kunnen binnen een half uur staan en lopen. Dit is hun beschermingsmechanisme tegen roofdieren.
Verstoppers zijn bijvoorbeeld katten. De kittens liggen in hun nest en de moeder komt enkele malen per dag bij ze, om ze te voeden. De resterende dag liggen de kitten rustig te wachten, tot hun moeder weer terug komt.

De mens valt onder de dragers, maar het overgrote deel van de mensen in het Westen gedraagt zich als verstopper. Een baby’tje wordt hulpeloos geboren en is volledig afhankelijk van de ouders. In het westen worden veel kinderen alleen in bed gelegd en huilen zichzelf in slaap (er wordt zelfs geroepen dat huilen goed voor de stembandjes is!). Een baby schiet hierdoor in zijn oerinstinct en huilt omdat het bang is. Mama is er niet om hem of haar te beschermen, paniek! Natuurlijk weten wij wel dat het veilig is in het kamertje, er zijn geen roofdieren die gevaar vormen, maar de baby weet dat niet.

Wanneer je je kindje opvoed volgens de gewoonten van natuurlijk ouderschap, laat je je kindje niet huilen.

Natuurlijke opvoeders weten dat het kindje huilt met een reden, niet om jou te manipuleren. Daar is een baby nog veel te klein voor. De angst en het verdriet van een baby is altijd oprecht. Wanneer je een baby laat huilen en het stopt na lange tijd met huilen, heeft het niet geleerd om in zijn eigen bedje te slapen, de baby heeft het simpelweg opgegeven om zijn ouders te roepen.

Bovendien zorgt huilen ervoor dat er veel stresshormonen vrij komen bij een baby (cortisol), ook wanneer het kindje zichzelf in slaap heeft gehuild. Bij een baby dat veelvuldig gedragen wordt, komt het knuffelhormoon (oxytocine) vrij .

Mijn ervaring met het natuurlijk moederschap

Isabella is nu 1½ jaar en ik geef haar (naast bijvoeding) nog steeds borstvoeding. Ze groeit als kool en is een blij en tevreden grietje. Er is altijd aan haar behoeften voldaan, ze valt lekker aan de borst in slaap, huilt (bijna) nooit, er wordt voldaan aan al haar behoeften en ze kijkt de wereld in met een gezonde dosis zelfvertrouwen en vreugde. Haar dragen kan ik helaas niet meer, omdat ik inmiddels bijna 9 maanden zwanger ben van haar kleine broertje. Maar knuffelen kan ik des te meer en daar geniet ze dan ook ontzettend van. Ik merk dat Isabella dankzij het dragen ontzettend goed gehecht is en dat zorgt voor hele fijne en intieme band tussen ons.

Natuurlijk moederschap kost misschien meer tijd en energie, maar je plukt hier wel de vruchten van. Wanneer je een baby het gevoel geeft dat het welkom is in deze wereld en dat zijn of haar behoeftes serieus worden genomen, dan groeit het kind in zelfvertrouwen op.
Bovendien zal je die sterke en intieme band waar je in het begin zo hard aan gewerkt hebt, nooit meer kwijt raken.

Namasté.